Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30475 K.2015/17449

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

10.11.2012 tarihinde saat 10.00 sıralarında müştekinin işyerinden çalınan cep telefonunu aynı gün öğlen saatlerinde sanığın kardeşi A.. T..’ın tanık C.. U..’a satmak istediği ve bu sırada işyerine kadar birlikte gelen sanığın dışarıda beklediğinin. A.. T..’ın burada polis tarafından yakalandığını gören sanığın kaçtığının; müştekinin annesi tanık N.. A..’ın olay günü işyerine giren şahsın “A..

T..” olduğunu teşhis ederek ne olay öncesinde ne de telefonu çalıp giderken başka bir şahıs görmediğini söylediğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği sırada A.. T..’ın yanında sanığın bulunduğuna ve suça iştirak ettiğine dair delil bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeyerek delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı biçimde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,