Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30573 K.2014/32324

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk G.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 168/1, 116/1, 31/3(iki kez) ve 62.(iki kez) maddeleri uyarınca 6 ay 2 gün(iki kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-b maddesi uyarınca eğitim tedbiri uygulanmasına dair Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2010 tarihli ve 2009/185 esas, 2010/358 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 15/06/2010 tarihli ve 2010/1614 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/07/2014 tarih ve 2014/13689/46037 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2014 tarih ve 2014/264219 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/03/2013 tarihli ve 2012/1468 esas, 2013/101 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi ve Çocuk Koruma Kanununa Göre Verilen Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca,

fiili işlediği sırada on iki yaşını bitirmiş on beş yaşım doldurmamış çocuklar ile on beş yaşını doldurmuş ancak onsekiz yaşını doldurmamış sağır ve dilsizlerin işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamaları veya davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişmemiş olması halinde mahkemece suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklarla korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbire hükmolunabileceği gözetilmeden ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi gereğince tedbire hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın

309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ