Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30820 K.2015/16992

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk müdafiince sunulan 26/03/2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde; “suça sürüklenen çocuk hakkında Hayrabolu Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2009/172 esas 2009/179 Karar numarası ile kısıtlılık ve vasi tayini konulu kararı gereği mental gerilik bulunduğu ve cezai ehliyetinin olmadığının” ileri sürülmesi karşısında, dilekçede belirtilen Mahkeme kararının onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulmak üzere getirtilerek, suça sürüklenen çocukta mental geriliğin bulunması halinde;

bahse konu hastalığının 5237 sayılı TCY’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1.maddesiyle uygulama yapılırken, aynı maddenin 2. fıkrasında belirlenen 1/2 oranından fazla ve üçte ikisine kadarının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez” hükmü gözetilmeden “…ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kararı verilmesi,