Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/31152 K.2015/16077

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı hükmedilen ceza temyizi kabil kararlardan olmadığı gibi, hükmü veren mahkeme tarafından verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar da temyiz edilmediğinden; adı geçen sanığın mala zarar verme suçu temyiz incelemesine konu edilmemiştir.

A-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafinin yüzüne karşı 19/12/2012 tarihinde, diğer sanık ...'ın yokluğunda verilen ancak 02/01/2013 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilen hükme karşı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra temyiz eden ...'ın 11/01/2013 tarihli dilekçe ile, ... müdafiinin ise 14/01/2013 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

B-Kovuşturmada bildirdiği adres yerine doğrudan mernis adresine yapılan tebliğin usulsüz olduğu kabul edilerek sanığın öğrenme ile verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

B-1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 2/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

C-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;