Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/31831 K.2015/16782

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.02.2011 tarihli kollukça hazırlanan olay, araştırma ve yakalama tutanağı içeriğine göre; çalınan eşyaların kolluk görevlilerince yapılan araştırma sonucu ele geçirilerek mağdura teslim edildiği ve sanığın aşamalardaki ikrarında yer göstermek suretiyle çalınan eşyaları iade ettiğine dair herhangi bir beyanın da bulunmadığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına olanak bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde bilahare açıklanan kararında yeni bir hüküm olması sebebi ile, T.C. Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

2-Hırsızlık yapılan yerin mağdurun 15 yıldır ve halen kullanılmadığını belirtiği bina olduğunun anlaşılması karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağının dikkate alınmaması,

3-Hırsızlık ve kabule göre de konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından; sanığın hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 142/1-b,62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, konut dokunulmazlığı bakımından da TCK'nın 116/1,62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezanın CMK'nın 231. maddesi gereğince hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair kararının kesinleşmesine müteakip, denetim süresinde suç işlediğinden bahisle Yalvaç Sulh Ceza Mahkemesinin ihbarı üzerine,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,62,51/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay erteli hapis, konut dokunulmazlığı bakımından da TCK'nın 116/1,62,50/1-a,52/2 maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, kurulan yeni hükümde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da şartlarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak hükümleri değiştirmek suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,