Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/32142 K.2015/16848

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Müşteki N.. P..'e karşı işlenen suçlar sebebiyle kurulan hükümler ile müşteki F.. G..'e karşı hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk V.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Müşteki F.. G..'e karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun çocuk sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde verilen 1 yıl 7 ay hapis cezasının TCK'nun 31. maddesi gereğince 1/3 oranında indirimi yapılırken sonuç cezanın 1 yıl 20 gün yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 25 gün hapis cezası olarak belirlenmesi sonucu fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk V.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından bu suça ilişkin bölümde “1 yıl 25 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl 20 gün” ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Müşteki F.. G..'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun çocuk sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin 18.07.2013 tarihli dilekçesinde zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılmaması,