Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/32145 K.2015/16896

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun çocuk sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre müştekiye ait evin kapısını açmakta kullanılan ve ele geçirilemeyen plastik aparatın anahtar gibi kullanılmayarak kapı kilit dilinin ittirilmesinde kullanıldığının anlaşılması karşısında, anılan aparatın TCK'nın 142/2-d.3 maddesi kapsamında sair bir alet olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Söz konusu evden suç tarihinde 10 TL değerinde kıyafet hırsızladıkları sabit olan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulama yeri olup olmadığının tartışılıp sonuca bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocukların gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezalarından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,