Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/33853 K.2015/18838

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141 CMK’nun 34, 230, 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan ve kabul edilen kanıtlar ve nedenleri, kanıtlarla sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanı; sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Sabit bir noktaya kilitlenmeksizin bırakılan suça konu morosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi,

2-Şüphe üzerine takibe alınan sanığın söz konusu motorsikleti götürürken kesintisiz takip sonucu yakanlanmasıyla eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

3-Sanığın eyleminin müştekiye ait motorsikletin mülkiyetine yönelik olarak gerçekleştirildiğinin sabit oluşuna göre, malın çalınması sırasında motosiklete verilen zarardan dolayı ayrıca unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,