Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/34970 K.2015/20293

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Sanık O.. Ö..'ün temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, 05.11.2013 tarihinde tebliğ edilen kararı süresinden sonra 15.11.2013 tarihinde temyiz ettiğinin ve sadece soruşturma aşamasında görev alan kovuşturma sırasında mahkemece görevlendirilmeyen müdafiiye yapılan tebligatın temyiz hakkı vermeyeceğinin anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği anlaşılan sanık O.. Ö..'ün temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B)Sanıklar D.. T.. ve O.. Ö.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Dosyada bulunan Kozan Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/33 esas ve 2013/190 karar sayılı ilamıyla katılan İ.. Ç.. hakkında akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlama kararı verilerek vasi atanmış olmasına göre, sanıklar hakkında TCK'nın 142/2-son maddesinin uygulama koşularının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c),

(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,