Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/35171 K.2015/19927

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesine göre uzman doktor raporu aldırılmadan suça sürüklenen çocuğun diğer dosyalarından bahsedilerek hakkında 32/2. maddesi uygulanmış ise de, dosyada örneği bulunan 16.12.2011 tarihli tehdit suçundan On dokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun suç işlediği zaman şuurunun veya hareket serbestisini tamamen kaldıracak surette akıl hastalığı olduğunun bildirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun akıl hastalığının TCK’nın 32/1. maddesi veya 32/2.maddelerinde tarif edilen durumlardan hangisine uyduğu yönünde rapor aldırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin mahkum olunan ceza süreleri aynı olmak koşuluyla kısmen veya tamamen infaz olunacağının kararda gösterilmemesi,