Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36336 K.2016/537

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın alışveriş merkezi içinde duvarda asılı bulunan tabloyu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesinden uygulama yapılması,

2- Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın aşamalarda alınan savunmasında pişman olduğunu beyan ettiği ve suça konu tabloyu kendi rızası ile iade etmesi nedeniyle somut bir zararın oluşmadığı, mahkeme kararının gerekçe kısmında yasal şartların oluşması ve sanığın pişmanlığı nedeniyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında sanığın sabıkalı olması ve pişmanlığının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK.'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı belirtilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine aykırı davranılması,