Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36523 K.2016/2186

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun 10.12.2012 tarihli kolluk ifadesinde park ettiği aracının çalındığını ihbar etmesine karşın 04.06.2013 tarihli mahkeme ifadesinde aracını olay günü tanık ... ile oğluna ödünç verdiğini ve tanığın gelerek aracını park ettikleri yerde bulamadığını söylediğini beyan etmesi,

tanık ...'in de ifadesinde olay günü mağdurun aracı ile kendisini pazar yerine bıraktığını ve daha sonra mağdura ait aracın sanık tarafından kulanıldığını gördüğünü beyan etmesi karşısında mağdur ve tanık beyanı arasındaki çelişki giderildikten, ayrıca sanık ...'ın tüm aşamalardaki savunmasında tanık ... ile husumetli olduğunu ve aralarında dava görüldüğünü beyan etmesi karşısında bu hususta araştırma yapıldıktan sonra deliller bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; 1- Daha önceden bir tanesi tekerrüre de esas olacak nitelikte kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanığın, tekrar suç işlemeyeceğine ilişkin kanaatin ne şekilde hasıl olduğu açıklanmadan cezasının ertelenmesine karar verilmesi, 2- Sanığın park halindeki kilitli aracı çalmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, 3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "10.12.2012" yerine "11.12.2012" olarak yazılması,

4- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında ise, mahkûm olduğu erteli hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendindeki, kendi altsoyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun uygulanamayacağı, buna karşılık aynı maddenin 1. fıkrasının (a) ve (d) bentleri ile (c) bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler bakımından velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluklarının uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,