Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/38027 K.2015/3845

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun çocuk sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde sosyal inceleme yaptırılmadan hüküm kurulması,

2- Müştekinin 12/05/2010 tarihli duruşmadaki beyanında aracının kelebek camının açık kalmış olabileceğini söylemesi, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadesinde araç kapısının açık olduğunu beyan etmesi ve araç kapıları üzerinde görgü tespit yapılmaması karşısında oluşan şüphe nedeniyle araç kapısının açık olduğu kabul edilerek sanık hakkında TCK’nın 141/1. maddesi yerine TCK’nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

3-Dosyada mevcut 10.11.2008 tarihli tutanak içeriğine göre olay günü saat 14:30 da yaşı küçük şahısların pazar civarına oto teybi attıkları ihbarının yapılması üzerine suça sürüklenen çocuğun yakalandığının belirtilmesi karşısında koşulları oluşmadığı halde suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143/1 maddesiyle uygulama yapılması,

4-6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL’den az gerçekleşen yargılama masrafının, 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,