Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/38210 K.2016/5509

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6/236-86 sayılı ve 08.06.2010 gün, 11/98-143 sayılı içtihatlarında belirtildiği üzere, “aynı mağdura, aynı zamanda, aynı suçun, birden fazla işlenmesi durumunda tek suçun oluşacağı” ve “... bu bağlamda aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıkları da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmelidir.” denilmesine ve hırsızlık suçunda korunan hukuki değerin zilyetlik olmasına göre, müştekinin sahibi ve zilyedi olduğu ... ... ... plakalı aracın brandasını kesip zarar vererek peynir ve zeytin hırsızlığı;

hemen akabinde de ... ... ... plakalı aracın sol kapı camını kırıp araç içinden hırsızlığa teşebbüs edilmesi fiillerinin tamamlanmış 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan tek hırsızlık ve aynı Kanun’un 151/1. maddesine uyan tek mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, söz konusu fiillerin iki ayrı suç olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde güneşin saat 18.18’de batıp 06.03'te doğduğu ve tanık ...’in beyanından suçun da saat 20.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılmaması,

3- Sanığın, müştekinin zararını giderdiğini savunması ve mağdurun da zararın giderildiğini beyan etmesi karşısında; zararın tazmininin ne zaman gerçekleştiğinin mağdurdan sorulmadan ve 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1. fıkrasının uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan aynı Kanun’un 168/2. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,