Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5916 K.2014/11334

Hırsızlık suçundan sanık M.. T.. hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Zonguldak 2. Asliye Mahkemesince verilen 10.12.2009 tarih 2008/552-2009/685 sayılı hükümün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 18.09.2013 tarih ve 2012/15326-2013/25001 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.01.2014 tarih ve 2013/386775 sayılı yazısı ile verilen kararın bozulması yönünde itiraz talebinde bulunması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih 2012/1214-1755 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 13.01.2014 tarih ve 2013/386775 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 18.09.2013 tarihli 2012/15326-2013/25001 sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

3213 sayılı Maden Kanununun 12/5. maddesinde yapılan değişiklik ile (10/6/2010-5995/6) ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulur. Bu fiili işleyenlere, bu fıkra kapsamında üretilmiş olup el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanır, hükmü karşısında sanığın izinsiz kömür ocağı işlettiği, bu haliyle eyleminin nispi idari para cezasını gerektirir nitelikte kabahat fiilini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,