Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/5928 K.2014/15841

Sanıklar ... ile ... hakkında müşteki ... ile katılan ...'ye karşı eylemleri yönünden yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.12.2010 tarih ve 2006/823-2010/1125 sayılı hükmün sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafıinin temyizi üzerine Dairemizin 23.10.2013 tarih ve 2012/10788-2013/29479 sayılı ilamı ile oy birliği ile düzeltilerek onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın 22.01.2014 tarih ve 2014/3051 sayılı yazısı ile

1-Hükümlü ...’nün tekerüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1095-2004/248 sayılı ilamına konu olan suçu işlediği tarihte 18 yaşını ikmal etmediğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’ mıı 58. maddesinin uygulanamayacağı,

2-Hükümlü ... yönünden ise tekerüre esas alınan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1729-2002/1566 sayılı ilamı ile 189.00 TL adli para cezasının verildiği ve hükümlüye ait bu ilamın 07.02.2003 tarihinde kesinleşip 08.07.2003 tarihinde ise infazı yapılarak yerine getirme işleminin gerçekleştirildiği,

mevcut olayda da suç tarihinin 24.07.2006 tarihi olduğu ve 5237 sayılı TCK' nın 58/2-b maddesine göre "Beş yıl veya daha az süreli hapis yada adli para cezasına mahkumiyet halinde bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanamaz" düzenlemesi gereğince suçun işlendiği tarih gözetildiğinde 3 yıldan fazla süre geçmesi sebebiyle tekerrüre esas alınan ilam dolayısıyla hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanamayacağı ancak hükümlünün adli sicil kaydının incelenmesinde 03.01.2005 tarihinde infaz edilmiş 765 s TCK 308/2,59,

647 sk 4 mad. uyarınca 152100000 AP cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas olması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin bu ilam yönünden uygulanması gerektiği yönünde itiraz talebinde bulunması üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih 2012/1214-1755 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 22.01.2014 tarih ve 2014/3051 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 23.10.2013 tarih ve 2012/10788-2013/29479 sayılı sanıklar ... ile ... hakkında müşteki ... ile katılan ...' ye karşı eylemleri yönünden kurulan hükümlerinin düzeltilerek onanmasına ilişkin kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre: suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...' nün tekerüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1095­2004/248 sayılı ilamına konu olan suçu işlediği tarihte 18 yaşını ikmal etmediğinden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Sanık ... yönünden ise tekerüre esas alınan Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/1729-2002/1566 sayılı ilamı ile 189.00 Tl adli para cezasının verildiği ve hükümlüye ait bu ilamın 07.02.2003 tarihinde kesinleşip 08.07.2003 tarihinde ise infazı yapılarak yerine getirme işleminin gerçekleştirildiği,

mevcut olayda da suç tarihinin 24.07.2006 tarihi olduğu ve 5237 sayılı TCK' nın 58/2-b maddesine göre "Beş yıl veya daha az süreli hapis yada adli para cezasına mahkumiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren 3 yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanamaz" düzenlemesi gereğince suçun işlendiği tarih gözetildiğinde 3 yıldan fazla süre geçmesi sebebiyle tekerrüre esas alınan ilam dolayısıyla hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

3-5271 sayılı CMK' nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği düşünülmeden mahkum olan sanıklardan yargılama giderlerinin müteselsilen alınmasına karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden.

5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar ... ile ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ile hüküm fıkrasının sanık ... yönünden kurulan kısmına sanık hakkında "Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2001/195-2004/454 sayılı ilamı ile hükmedilen 152100000 adli para cezası dikkate alınarak,