Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/6141 K.2014/28965

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyada mevcut 14.01.2009 tarihli psikolog bilirkişi tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporunda özetle, suça sürüklenen çocuğun yaşamsal faaliyetlerini tek başına devam ettirmekte zorlandığı, öz bakım düzeyinin düşük olduğu, gerçekleştirmiş olduğu eylemlerin sonuçlarını yaşı itibari ile anlaması gerekirken kullanmış olduğu maddelerin etkisiyle algı düzeyinin düştüğünün saptandığı,

bu gerekçelerle farik ve mümeyyiz olmadığının bildirilmiş olmasına karşılık, sosyal hizmet uzmanı bilirkişi tarafından sunulan 15.08.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda, ilk raporda belirtilen hususlarının tekrarlandığı ancak farik mümeyyiz olup olmadığı hususunda herhangi bir tespitin yapılmadığının anlaşılmış olması karşısında.

Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda dosya kapsamındaki tüm rapor ve beyanlar irdelenmek ve çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,