Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/7390 K.2014/31972

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde,

Yokluğunda karar verilen hükmün sanığa 26.12.2012 tarihinde cezaevinde tebliğ edildiği, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.01.2013 tarihinde temyiz eden sanık ...'nin temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

III)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın suça konu hayvanlarını barındırdığı yerin, briket duvar ile çevrili ikametinin bahçesi içerisinde kalıp bu haliyle konutun eklentisi niteliğinde olduğu, hayvanların muhafaza edildiği ayrı bir barınak yeri özelliği taşımadığı anlaşılmakla; buradan hayvanları çalan sanığın eylemi TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğu halde aynı Kanunun 142/2-g. maddesiyle uygulama yapılması,