Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/7833 K.2014/9083

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müştekinin işyerinin kapı ve kilitlerine zarar vererek hırsızlığa teşebbüs ettiği anlaşılmakla, eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu ve 151. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilerek,

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, lehe yasa değerlendirmesi yapılırken, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, 522 (Pek hafif) maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 151, 116/2, 119/1-c, 53 maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,