Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9344 K.2014/27245

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Dosya kapsamından, müştekinin 19.10.2009 tarihli müracaatında, aralarındaki ticari münasebet nedeniyle daha önceden tanıdığı sanığın, 15.10.2009 tarihinde işyerine gelerek kendisini sorduğu ve burada kendisini beklemeye başladığı, devamında kardeşi olan R..

Ç..'nın işyerine geldiği ve sanığı işyerinde gördüğü, kardeşi ile aralarında konuştuğu gibi masanın üzerinde bulunan defter arasında 1000 TL para ve 5500 TL bedelli çek yaprağı koyduğu, kardeşinin aradığı halde parayı ve çek yaprağını bulamadığı, işyeri çalışanlarının demesi üzerine o gün işyerine sadece sanığın geldiği, bunun üzerine sanıktan şüphelenip, sanığı aradığı, sanığın da önce olayı inkar ettiği sonra ise suçunu kabul ederek parayı harcadığını söylediği yolunda beyanda bulunduğu, sanığın aşamalarda dinlenmesinde, atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekinin kendisine 1400 TL borcu olduğu,

suça konu çeki kendisine müştekinin kardeşi olan Ramazan'ın vererek çeki kırdırıp kırdıramayacağını sorduğu, bunun üzerine kendisinin de çeki arkadaşı Ş.. K..'e verdiği, Şuayip'in çeki 5000 TL ye kırdırarak R.. Ç..'ya 3400 TL para verdiğini beyan ettiği, R..

Ç..'nın ise sanık savunmasını doğrulamadığının anlaşılması karşısında, sanık ve müştekinin yöntemine uygun olarak yeniden celbi ile suça konu çek bilgilerinin sorularak çekin ibraz tarihinin, üzerinde imzası bulunan cirantaların kim olduklarının, sanık tarafından çekin ciro edilip edilmediğinin, çekin ödeme amacıyla bankaya kim tarafından ibraz edildiğinin ve bu kişinin sanık savunması ile örtüşür şekilde Ş.. K.. olup olmadığının sorulması ile gerektiğinde Ş..

K..'ün tanık sıfatıyla dinlenmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-15.10.2010 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 18.10.2010 olarak yanlış gösterilmek suretiyle 5271 sayılı CMK nın 232/2-c maddesine aykırılık meydana getirilmesi,

3-Hırsızlık suçundan neticeten hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, aynı yasanın 53/4. maddesi gereğince "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında aynı maddenin 1. fıkra hükmünün uygulanamayacağı" öngörüldüğünden, bu haliyle uzun süreli hapis cezası ertelenenler hakkında, TCK 53/1-c maddesindeki haklar dışında diğer haklardan yoksun kılınma kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Bu dava sebebiyle yapılan 15,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,