Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9429 K.2014/33344

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanıkların, suçun işlendiği konutta birlikte yakalanmadıklarının; tüm aşamalarda hırsızlığı işleyenin kendisi olmadığını, birbirlerini tanımadıklarını ve mağdur ile yüzleştiklerinde gerçeğin ortaya çıkacağını söylediklerinin; müştekinin teşhis ettiği fotoğraflardan sanık A.. K..’a ait fotoğrafın 29.09.1997 ve sanık E..

K..Ç..’a ait fotoğrafın ise 24.06.1999 tarihine ait olup suç tarihinden 8-10 öncesine ait olduklarının; müştekinin beyanında, kendisini eve getiren ve ilişkiye giren kişileri görürse tanıyacağını ve hükümden sonra verdiği dilekçede de, sonradan tanıştığı sanık A..

K..’ın olay tarihinde para karşılığı fuhuş yaptığı şahıs olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; müşteki ile sanıkların yüzleştirilmesi, suç tarihinde ve suçun işlendiği konutta bir arada bulunan şahısların sanıklar olup olmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, müşteki ve sanıkların hangi anlatımına ne sebeple üstünlük tanındığının karar yerinde açıklanıp tartışılması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,