Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9777 K.2014/36529

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından İşlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-02/02/2013 tarihli Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan savunma sırasında, "sanığın, kulağının az işitmesi nedeniyle tam olarak konuşamamasına rağmen kendisini ifade edebildiği ve sorulan soruları anlayıp anlatabildiği" yazılı ise de, sanığın 04/02/2013 tarihli tutuklamaya itiraz dilekçesinde, duyma ve konuşma engelli olduğunu belirttiği, dosyada bulunan başka bir olay nedeniyle düzenlenen 15/08/2012 tarih ve 2012/8787 sayılı iddianamede sanığın sağır, dilsiz olduğu belirtilerek TCK'nın 33/1. maddesinin tatbikinin istediğinin ve dosyada örneği bulunan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/10/2012 tarih ve 2012/602-870 sayılı kararında,

sanığın savunmasının tercüman vasıtası ile alındığının ve sanık hakkında, TCK'nın 33. maddesi doğrultusunda rapor alındığı belirtilerek, TCK.nın 33/1. maddesi yollaması ile TCK.nın 31/3. maddesi gereğince cezasından indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde 21 yaşından küçük olan sanığın öncelikle sağır dilsiz olup olmadığı noktasında doktor raporu alınması, sağır veya dilsiz olduğunun anlaşılması halinde, CMK'nın 150/2. maddesi gereğince zorunlu müdafii tayin edilerek, hakkında TCK'nın 33. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,