Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9960 K.2015/4726

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi” halinin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle, sanığın eyleminin sözü edilen yasanın 142/1-b maddesine uyması da göz önüne alınarak aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında bu hususun dikkate alınması gereceğinden sanık hakkında zamanaşımı süresinin dolmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 Sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü gece 01.00 sıralarında kepek kilidi kırılarak girilen müştekinin işyerinden gerçekleştirilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c ve 151. maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu; ancak suç tarihi dikkate alındığında mala zarar verme suçunun şikayete bağlı olduğu ve mağdurun şikayetçi olmadığı;

konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden ise Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan bu suçtan uzlaşma yapılamayacağının ve şikayete bağlı olmadığının anlaşılmasına göre, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun da değerlendirilip sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.