Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9986 K.2015/236

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davası açıldığı ve Mahkemece eylemin “suç eşyasını bilerek kabul etme” olarak nitelendirildiği halde ek savunma hakkı tanınarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, iddianamede gösterilen niteliğinden beraat, duruşmada belirlenen niteliğinden ise suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddelerine aykırı davranılması, Kabule göre de;

2-HTS raporu içeriğine göre, katılanın iş yerinden çalınan cep telefonlarından bir tanesinin sanığa ait [TELEFON] numaralı hat ile olay günü, saat 13:07'de kullanıldığının tespit edildiği, sanığın 15/11/2007 tarihli soruşturma aşamasında alınan savunmasında, suça konu hattın adına kayıtlı olduğunu, ancak 6-7 ay kadar önce bu sim kartını kaybettiğini beyan ettiği, ancak sanığın kaybettiğini iddia ettiği [TELEFON] nolu hattın kaybettiği tarihten sonra da kullanılmaya devam ettiği,

sanığın fiilen kullanmakta olduğu [TELEFON] nolu hat ile kaybettiği hatta ait olay öncesi ve sonrasına ait görüşme dökümleri üzerinden yapılan incelemede her iki telefon ile görüşme yaptığı şahıslardan bir kısmının aynı şahıslar olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine kendisine suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,