KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/12082 E., 2016/16671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2016
- Mahkemesi
- ... Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, devriye kolluk görevlilerince, suçun işlendiği sokakta görülmesi üzerine kaçtığı ve kovalamaca sonucu yakalanmış olduğu, kaçış güzergahında kolluk görevlilerince yapılan araştırmada bıçak ve çorabın bulunduğu, sanığın savunmasında bahsedilen bıçağı hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ...'den aldığını kabul ettiği ve ayrıca bahsedilen sanık ...'nin sanığın üç adet teyp ile yanına geldiğine dair savunması karşısında, tebliğnamede mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına dair bozma isteyen düşünceye iştirak edilememiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin” çıkartılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/12082, K. 2016/16671, 19 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama