Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/14438 K.2016/928

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin 09.07.2015 tarihli duruşmada sanığın yüzüne karşı verdiği hükmü, sanığın CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra 07.08.2015 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında sanık ... ve müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelemesine gelince;

1-Sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Sanıkların yüklenen suçu işlemediklerine dair aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksine diğer sanık ...'in aşamalarda değişkenlik gösteren atfı cürum niteliğindeki başkaca yan delillerle de desteklenmeyen anlatımları dışında sanıkların yüklenen suçu işlediğine dair hükümlülüklerine yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanıkların beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki temyiz başvurusunun incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eylemin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesindeki suçu oluşturduğu kabul edildiği halde uygulamanın 8 yıl hapis yerine 3 yıldan başlatılması,

2-Müşteki Tolga'nın işyerinde 09.02.2004 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre girilen yerin sağlam ve muhkem olduğu anlaşılmakla; 765 sayılı TCK'nın 493/1-son,62,522,59. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b,143,35; 116/2-4, 119/1-c,35;151/1, 53 (mala zarar verme suçu bakımından zamanaşımı değerlendirmesi de yapılarak) maddeleri arasında her iki TCK'ya göre denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Müştekinin işyerinin kilidini sanık ve arkadaşlarının kırdıkları sırada olay yerine kolluk güçlerinin gelmesi üzerine bir şey çalamadan kaçtıkları olayda, sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen eksik teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerekirken, tam teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek aynı Kanun'un 62. maddesinden hüküm kurulması,

2-Sanık ve arkadaşlarının hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve işyerinden ne çalınacağının belli olmaması karşısında, sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki pek hafif değere ilişkin değerlendirme yapılmaması,

3-Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesine göre belirlenen 3 yıl hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesine göre 1/2 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 6 ay hapis cezası yerine 1 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,