Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/14594 K.2016/12228

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü ... hakkında 22/01/2015 gün ve 2013/180 Esas 2015/21 Karar sayılı ilamın hükümlünün bildirdiği adreste birlikte sakin kardeşi ...'e 13/02/2015 tarihinde tebliği üzerine yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinden kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; UYAP'tan alınan nüfus aile kayıt tablosuna göre hükümlünün ... isimli bir kardeşinin bulunmadığı anlaşıldığından, aynı mahkemenin temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine dair 09/03/2015 tarih ve 2013/180 Esas ve 2015/21 Karar sayılı ek kararının kaldırılarak hükümlünün öğrenmeden itibaren verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek 22/01/2015 tarihli hükmün yapılan incelemesinde;

1-Hükümlü hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince hükümlü ...' in temyiz talebinin REDDİNE,

2-Hükümlü hakkında hırsızlık ile konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,