KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/14694 E., 2016/7084 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızklık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
333 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın eyleminin müştekiye ait motosikletin mülkiyetine yönelik olarak gerçekleştirildiğinin sabit oluşuna göre, malın çalınması sırasında motosiklete verilen zarardan dolayı ayrıca unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraatı yerine sanık hakkında TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca 2.000 TL adli para cezasına hükmedildikten sonra CMUK'un 326/son maddesi uyarınca "Karar Verilmesine Yer Olmadığına" şeklinde karar verilmesi yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüş olup, sanık hakkında tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık... hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Müştekinin olayı sabah saat 09.00 sıralarında farketmesi, sanığın suç saatine ilişkin beyanının bulunmaması karşısında atılı suçun gece sayılan vakitte gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmaması nedeniyle, “şüpheden sanık yararlanır” ilkesi gereğince eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, atılı suçtan kurulan hükümde TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/14694, K. 2016/7084, 20 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama