Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/14945 K.2016/6926

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirasına kadar olan (üçbin Türk Lirası dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Müştekiye ait eve kapı kilidini kırarak hırsızlık kastıyla giren sanıkların olay mahalline güvenlik güçlerinin gelmesi üzerine herhangi bir şey alamadan olay yerinden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen eyleme ilişkin 13.10.2011 ve 17.03.2015 tarihli iddianamelerde, her ne kadar sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması istenilmiş ve mahkemece bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma verilmeden hüküm kurulmuş ise de.

Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2011 tarih ve 2011/6-356 E., 2011/272 K. sayılı ilamında da belirtildiği şekilde, düzenlenen iddianamede yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmamasının sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; sanık ... hakkında kurulan hükümde, herhangi bir gerekçe gösterilmeden bozma öncesi hükümde uygulanmamış olan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.