Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/14946 K.2016/6328

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin, eşinin aşılama tedavisi konusunda gerekli özen ve hassasiyeti göstermediği hususunun kanıtlanamadığının, bu konudaki tanık beyanının duyuma dayalı olduğunun, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda daha fazla kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosyada bulunan 15.01.2015 havale tarihli belgeye göre, davalı-karşı davacı kadının, 19.07.2014 tarihinde, dava devam ederken, istifa etmek suretiyle kendi isteğiyle işi bıraktığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.