Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15341 K.2017/3571

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal etmediği gözetilerek, 17.04.2014, 25.06.2014, 22.10.2014 tarihli oturumlar ile son oturumun ve tefhimin gizli yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185/1. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadan hüküm kurulması,

Kabule göre

2-Suç konusu eşyaların 3,00-TL para, hafıza kartı ve kart okuyucusu olduğu, hafıza kartı ve kart okuyucusunun maddi değeri göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- Mağdurların eşyalarının soruşturma aşamasında iade edildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların cezasında 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

5-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

6-5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan yasanın 31/2. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması,