Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/15453 K.2015/20213

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından sanıklar R.. K.. ve H.. E.. hakkında yapılan duruşma sonunda; anılan suçlardan mahkumiyetlerine ilişkin Kale Asliye Mahkemesince verilen 13.07.2011 tarih 2011/41-108 sayılı hükümlerin sanık R.. K.. tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.07.2013 tarih ve 2012/10171-2013/21071 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.12.2015 tarih ve KD 2015/249058 sayılı yazısı ile hırsızlık suçu yönünden verilen kararın Bozulması yönünde Yargıtay 13. Ceza Dairesi Başkanlığı'na itiraz talebinde bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 03.12.2015 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2015 gün ve KD 2015/249058 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 02.07.2013 tarihli 2012/10171 Esas ve 2013/21071 Karar sayılı Onama kararı hırsızlık suçu bakımından kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Soruşturma aşamasında sanık R.. K..'nın kardeşi Ö.. K.. tarafından suça konu keçilerin müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,