Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/162 K.2016/3332

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 30.01.2014 günlü celsenin, 18 yaşını bitiren suça sürüklenen çocuk hakkında açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 182. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-28.04.2013 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, Sitesi önünde park halinde bulunan sayılı araca suça sürüklenen çocuk ... ile olayın diğer sanığı ’ın bindiklerinin görülmesi üzerine, görevlilerin şahıslardan şüphe ederek aracı kontrol ettiklerinde arka koltuk üzerinde suça konu televizyonu gördükleri, çevrede yaptıkları araştırmada, aracın park edildiği sitenin Apartmanında bulunan müştekiye ait ikametten hırsızlık yapıldığını tespit ettikleri, hatta müştekinin 30.01.2014 tarihli celsedeki beyanında,

televizyondan ayrı olarak evindeki diz üstü bilgisayarın küçük bir hurcun içerisine konularak götürülmek üzere hazırlandığını beyan ettiği, buna göre, suça sürüklenen çocuk ve olayın diğer sanığının çaldıkları televizyonu müştekinin ikametinin önüne park ettikleri araca koymalarından sonra, suça konu eşyayı hakimiyet alanlarına sokamadan şüphe üzerine görevli polisler tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının düşünülmemesi,