KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/16878 E., 2016/907 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2016
- Tebliğname No
- 2 - 2014/286070
- Mahkemesi
- Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 17/06/2014
- Numarası
- 2013/687 (E) ve 2014/528 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay tarihinde katılanın işyerinden geceleyin elektronik eşyaları çalan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493. ve 522 (suça konu malların değerlerinin pek fahiş olduğu da gözetilerek) ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa değerlendirmesi yapılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeden dolayı mağdurun rızasının bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesine göre etkin pişmanlık indiriminin, aynı Kanunun 168/2. maddesi gereğince uygulanan 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek 1/4 oranında indirim yapılmak suretiyle, sanığa hırsızlık suçundan fazla ceza tayini,
3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/16878, K. 2016/907, 20 Ocak 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama