Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/17207 K.2016/412

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; suça sürüklenen çocuklar ....ve ... hakkında hırsızlık suçundan, mahkumiyetlerine ilişkin ....Çocuk Mahkemesince verilen 02.04.2009 tarih ve 2009/136-2009/347 sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13 Ceza Dairesinin 20.05.2013 tarih 2012/29246-2013/14962 sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü bozularak, lehe olan bozma kararından temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'in de yararlandırılması yönünde karar verildiği,....

Çocuk Mahkemesi tarafından kararı temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'in bozma sonrası yargılamaya dahil edildiği ve hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,143/1,31/2,62. maddeleri gereği 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiği, bu karara ilişkin ...

Çocuk Mahkemesinin 14.05.2015 tarih 2013/534 Esas - 2015/416 Karar sayılı hükmünün suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.11.2015 tarih 2015/14150 Esas - 2015/18211Karar, sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında, daha önce temyiz talebi olmayan suça sürüklenen çocuğun temyiz hakkı bulunmadığından REDDİNE ilişkin kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.12.2015 tarih ve 13-2015/286445 sayılı yazısı ile itiraz edilerek onanması talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2015 tarih ve 13-2015/286445 sayılı itiraz istemi yerinde görülmemiş olduğundan itirazın reddi ile 5271 sayılı CMK’nın 308/2. fıkrası uyarınca Dairemizin 18.11.2015 tarih 2015/14150 Esas - 2015/18211 Karar, sayılı temyizin reddi kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 13.01.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma hakkı, temel bir insanlık hakkı olarak İHAS 6. ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36. maddeleriyle 5271 sayılı CMK’nın çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

Kanun yoluna başvurma hakkı da, savunma hakkının en önemli bölümlerinden birini oluşturmaktadır.

Ayrıca; 7 No.'lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlıklı 2. maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkına sahiptir.

5271 sayılı CMK'nın 267. maddesi uyarınca, hâkim kararları ile kanunun gösterdiği hâllerde mahkeme kararlarına karşı itiraz kanun yoluna gidilebilir.

5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici (ya da 1412 sayılı CMUK'un 305/son) maddesinde belirtilen istisnalar dışında, bütün nihai kararlar yâni hükümler temyiz kanun yolu denetimine tâbidir.

İstisna kapsamında kalan hükümler ise; kesindir.

Önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca sirayet sonrası ele alınan dava dosyasında aleyhine olarak verilen hükmü temyiz edemeyeceğine dair çoğunluk görüşü, İHAS'ın 6., 7 No.'lu Ek Protokol'ün 2. ve 5320 sayılı CMK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici (ya da 1412 sayılı CMUK'un 305/son) maddelerinin âmir hükümleri ile "istisnaların genişletici yoruma tâbi tutulamaması" ilkesi uyarınca kabule şayân değildir.

Bu sebeple, 14.05.2015 tarihinde verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının temyizi kâbil olduğu düşüncesiyle, karara ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.