Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/1801 K.2016/6470

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiğinde, mahkemece hüküm değiştirilmeden açıklanacağı gibi kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği hususları yer almış, hüküm fıkrasının değiştirilebileceği hususunun 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenmemiş olması karşısında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda TCK'nın 141/1, 143/1 ve 35/2. maddesi uyarınca neticeten 3 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, hükmün açıklanmasına karar verilirken hüküm fıkrası değiştirilmek suretiyle, TCK'nın 141/1, 143/1, 35/2, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 1.820 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılarak sanık hakkında kurulan hükümde,

TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu 3 ay 15 gün yerine 3 ay 20 gün hapis cezası belirlenip devamında aynı Kanunun 62. maddesinin uygulanmasıyla 2 ay 27 gün yerine 3 ay 1 gün hapis cezasına ve neticeten 1.740 TL yerine 1.820 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de.

Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 tarih ve 2008/47-43 sayılı kararında da belirtildiği üzere; yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda müştekiye ait araçtan 24,70 TL çalan sanık hakkında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması ve sanığın neticeye götüren kastının da fiili gibi suça miktara yönelik bulunması nedeniyle, tayin edilen cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,