Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/18125 K.2017/7937

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.10.2010 tarih, 2005/317 Esas ve 2010/693 Karar sayılı ilamında, TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin telefonunun olay günü saat 05:00 ile 07:43 saatleri arasında çalındığı ve yapılan araştırma sonucunda sanık tarafından aynı gün saat 07:43'de kullanıldığının anlaşılması karşısında; oluşa, tutanaklara, hırsızlık suçundan sabıkalı sanığın hayatın olağan akışına uygun düşmeyen, kendisi ve tanık beyanlarıyla çelişkili, inandırıcı ve samimi olmayan kaçamaklı savunmalarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın eylemi hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, eylemin hatalı vasıflandırması ile yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

b-Adli emanet eşyası hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması,