Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/2013 K.2016/5785

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanmaması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Çıkarılan yakalama emri üzerine yargılandığı mahkemesi tarafından savunması alınan sanık hakkında yokluğunda hüküm verilmiş isede; sonradan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın cezaevi aracılığıyla duruşmalarda hazır bulunmayı istediğine dair beyanı bulunmadığı gibi temyiz dilekçesindede savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin bir iddiası olmadığından, tebliğnamedeki 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranıldığı şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlığın aparmanın 4.kat, daire kapısı önünden yapıldığı anlaşıldığına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b.maddesi yerine TCK'nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2-Sanığın hırsızlık eyleminin yapılmasından sonra ticari taksiye binip giderken, aracın plakasının müşteki tarafından emniyete bildirilmesi neticesi, başka bir emniyet ekibi tarafından kesintisiz takip olmadan araç içerisinde yakalandığı, eylemin teşebbüs aşamasında kalmadığı anlaşıldığından koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 35.maddesinin uygulanması,

3-Müştekiye ait 20 TL değerindeki boş tüpün çalınması eyleminde suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,