Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/2184 K.2015/4518

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1-Suç tarihi itibariyle 12-15 arası yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılmaması,

2-Mağdurun motosikletini yolun kenarına park ederek bir işyerine girdiği, çıktığında ise motosikletinin üzerinde bir şahsın olduğunu, arkasında da başka bir şahsın motosikleti iteklediğini ve bu şekilde çalıştırıp motosiklete binerek kaçtıklarını görüp polise haber verdiği,

mağdurun hazırlıktaki beyanında şahıslardan birinin gözlerinin şaşı olduğunu ve bu şahsı ayı gün yine motosikleti ile birlikte gördüğünü beyan ettiği ancak sanıkların yakalanmasının ardından mağdura teşhis ettirilmedikleri, suça sürüklenen çocuk ... ve olayın diğer sanıklarının beyanlarında da çelişkiler bulunduğu anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; gözünde kayma olan şahsın hangi sanık olduğunun açıkça tespit edilip mağdur ile sanıkların yüz yüze teşhisinin yaptırılması,

bu mümkün olmadığı takdirde ise sanıkların değişik cephelerden çektirilecek teşhise elverişli boy fotoğraflarının mağdura gösterilmesinden sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin hırsızlık suçunu oluşturma ihtimali de tartışılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,