KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2015/5807 E., 2016/8998 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulun hükmün incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, atılı suçu işlediğine ilişkin; hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; temyiz incelenmesi sonrasında kanun yararına bozma yolu ile kararın düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulun hükümlerin incelenmesine gelince;
Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı kabul etmediği, dosyada suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine dair, olay yerinde ayakkabı izi bulunan ve temyize gelmeyen diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte suç tarihinden bir gün sonra yakalanmasından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2015/5807, K. 2016/8998, 16 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama