Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/8383 K.2015/8880

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Kanunun 142/1-b, 143/1, 116/4 ve 151/1. maddelerine uyan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

5237 sayılı Kanunun 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve cezanın bireyselleştirilmesini gerektiren takdir hakkının kullanılması durumunda duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2- 15.09.2000 günlü olay yeri görgü tespit tutanağı ve 11.06.2004 tarihli bilirkişi raporunda, kapı üzerinde çukurluklar ve zorlama izlerinin bulunduğunun belirtilmesine göre; 5237 sayılı 151/1. maddesine uyan eylem nedeniyle oluşan mala zarar verme suçunda, 5237 sayılı TCK yönünden anılan suçun, suç tarihi itibariyle 19.12.2006 tarihinde 5560 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önce şikayete bağlı olduğu gözetilmek suretiyle müştekiye şikayetçi olup olmadığı sorularak sonucuna göre anılan Yasanın ilgili maddeleri uyarınca denetime imkan verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3- Sanığın, suçu ikrar ederek suça konu eşyanın bir kısmının kovuşturma başlamadan iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; TCK'nın 168/1-son maddesi gereğince müştekiye, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Oluşa ve dosya içeriğine göre; müştekiye ait eve birden fazla kişiyle, birlikte girdikleri anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması,

5- 22.11.2006 tarihinde kesinleşen uyarlamaya konu 24.03.2005 günlü kararda, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilmeden sanık hakkında takdiri indirim uygulaması yapılması,

6- Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, "kendi alt soyu" yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, kendi alt soyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerde ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin düşünülmemesi,

7- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,