Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2015/873 K.2016/5966

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’ın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin olarak diğer sanıklar ... ve ...’ın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-İnşaat alanında kullanımları gereği açıkta bırakılan 14 adet kalıp tahtasının çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu halde aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

3-09.07.2012 tarihli tutanak içeriğine göre; suça konu inşaat alanında gece bekçisi olarak çalışan tanık ...’in ihbarı sonucu olay yerine gelen kolluk kuvvetlerinin, suça konu kalıp tahtalarının şahıslar tarafından araca yüklendiğini gördükleri, bu sırada kolluk kuvvetlerini karşılarında gören şahısların da inşaat alanına doğru kaçtıkları, kovalamaca sonucu yakalanan ve kimlikleri yanında bulunmadığı için kendi beyanlarına göre ... ve ... olduğu anlaşılan sanıkların yakalandıkları, üçüncü erkek şahsın ise kaçtığı, sanıkların olay yerine geldikleri çalıntı araçta bulunan 14 adet kalıp tahtasının da katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların üzerlerine atılı 09.07.2012 tarihli hırsızlık suçunun TCK'nın 35. maddesine göre teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

4-Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delilerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen eylemleri, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi,

uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nın 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden, iddianamede 04.06.2012 ve 09.07.2012 tarihlerinde işlenen hırsızlık suçları ile illgili olarak dava açıldığı ve sevk maddeleri arasında TCK'nın 43. maddesinin de gösterildiği anlaşılmasına karşın zincirleme suç hükümlerinin kararda tartışılmaması,

5-Sanık ... tarafından cezaevinden gönderilen 03.08.2012 tarihli dilekçede, sanığın gerçek kimlik bilgilerinin “...” olduğunu, öz dayısının oğlu olan ...’in kimlik bilgilerini kullandığını belirttiği, yine UYAP üzerinden yapılan araştırmada ...

Sulh Ceza Mahkemesi’nin 11.04.2014 tarih, 2013/657 Esas ve 2014/413 Karar sayılı ilamına göre ...hakkında 08.07.2012 tarihinde ...’in kimlik bilgilerini kullanması sebebiyle mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, temyize gelen ... ile yargılanan sanığın aynı kişiler olup olmadığının tespiti amacıyla, kararı temyiz eden ... ile 03.08.2012 tarihli dilekçeyi gönderen ve 09.07.2012-14.02.2013 tarihleri arasında bu suçtan cezaevinde tutuklu olarak yargılanan sanığın fotoğraf,

imza ve yazı örnekleri ile parmak izlerinin karşılaştırılarak suçu işleyen kişinin gerçek kimliği tespit edildikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

6-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

7-Sanıklardan tahsiline karar verilen toplam 9,4 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,