Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/11181 K.2016/15667

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün, "... mah. ... sok. No:... .../..." adresine Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 24/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak UYAP kayıtlarından sanığın mernis adresinin "... mah. ... sok. No:... .../..., buna göre tebligatın usulsüz olarak yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın karar tarihinde başka suçtan aynı yargı çevresindeki ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın müştekiye ait aracı anahtar uydurarak çalıştırdıktan sonra çalmak şeklindeki eylemi sırasında araçta meydana gelen hasarın, sanığın eyleminin aracın mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,