Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/132 K.2016/2181

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak.

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,

kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün” çıkartılarak,

yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2015 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Müşteki memleketi Trabzon'da bulunduğu sıra ahşap kapısı kırılarak girilen evinden; ev, mutfak eşyasI ayrıca muslukları dahi çalınmıştır.

Eve dönüşünde hırsızlığın farkına varan müşteki olayı kiracısı tanık ... ... ve onun yanında kalan tanık ... ...'e sormuş, tanıkların kendisine çalınan mutfak eşyasının fotoğrafını gösterip failin ... dayısı sanık ... ... olduğunu söylemeleri üzerine şikayetçi olmuştur.

Mahkeme; dinlenen tanıkların sanığın bizzat hırsızlığı yaptığını görmediklerini ifade etmesine, sadece tanık ... ... kendisine suçu işlediğini itiraf ettiğini söylemesine rağmen sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. Oysaki tanıklar müştekinin evinin kapısının kırık, içerisinin dağınık olduğunu görmelerine rağmen konudan ne müştekiyi nede emniyeti haberdar etmişler, kırık kapının fark edilmesinden bir iki gün sonra bir kısım mutfak eşyasını evde gördüklerini ifade etmişlerdir. Daha sonra bu eşyanın evden nasıl alındığını dahi görmemişlerdir.

Mahkemenin tanıklara görgüye dayanmayan bilgilerine dayanıp hemde sanık hakkında TCK'nın 43. md. dahi uygulayarak ceza vermesinin yerinde olmadığını düşünüyorum. Zira sanık aleyhinde başka bir delilde bulunmamaktadır. Mevcut kararın delil yetersizliğinden dolayı subut açısından bozulması gerektiğini düşünüyorum.