Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/13442 K.2018/3810

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın katılana ait parka halinde bulunan kilitli otomobilin kapısını zorlamak suretiyle açmak isterken yakalandığı, bu şekilde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılmış olması,

Kabule göre de,

2-TCK’nın 142/2-d maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeyerek takdir ve teşdiden sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

3- Hırsızlık suçuna konu eşyaların değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,