Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/13881 K.2018/2327

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklardan ... hakkında atılı suçtan beraat yerine mahkumiyet kararı verilmiş ise de, bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmüştür.

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... ve ...'ın temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın savunmasında atılı suçları birlikte işlediklerini beyan ettiği ve Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2014 tarih, 2012/520 Esas ve 2014/631 Karar sayılı ilamı ile haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar ...,... ile ...l hakkında, zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki Kocaeli 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 23.01.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Olay esnasında 4 şahsın tanınmamak için yüzlerini çorap ve montlarının kapüşonları ile kapattıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay günü saat 03:15 sıralarında 4 şahsın ... plakalı araca binerek olay yerinden kaçtıklarının ihbarı üzerine anılan aracın aynı gece 45 dakika sonra başka bir hırsızlık olayında kullanılarak ikinci hırsızlık olayına konu yerde terk edilmiş vaziyette bulunduğu,

Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.12.2014 tarih, 2012/520 Esas ve 2014/631 Karar sayılı ilamı ile temyize gelen sanık ... ile olay yerinde ele geçirilen çoraplardan (çıkarılması sırasında üzerinde kalan deri kalıntılarından) ve sigara izmaritlerinden elde edilen örneklerin genotip özellikleri ile uyumlu olduğu belirtilen ...,...,... ile olay yerinden parmak izi bulunan....akkında mahkumiyet kararı verildiği, ayrıca 12.08.2011 tarihli uzmanlık raporunda sanık ...'dan alınan kan örneğinden alınan genotip ile uyumlu DNA profilinin bulunmadığının belirtildiği,

sanık ...'ın da hem mahkemenin iş bu dosyasında hem de Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/520 Esas sayılı dosyasında, her iki olayı da kendisi ile birlikte ...,... birlikte gerçekleştirdiklerini, kardeşi Yunus'un yanlarında olmadığını, aramasının olması sebebiyle Yunus'un kimliğini kullandığını, sanık ...'un da tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini, ağabeyi olan sanık ...'nin kimliğini rızası dışında kullandığını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında;

sanığın hükümlüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine hüküm kurmaya elverişli olmayan 01.11.2013 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,