Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14635 K.2017/14958

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa ait sayacın 15.04.2004 tarihinde sökülerek incelemeye gönderilmesi karşısında; suç tarihinin 15.04.2014 olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa ait sayacın 15.04.2004 tarihinde söküldüğü, 08.09.2006 tarihinde sayaç mühürlerinin sahte olduğuna ilişkin sayaç ayar raporu düzenlendiği, alınan bilirkişi raporunda ise kaçak kullanıma ilişkin tespitin, 15.04.2004 tarihi ve öncesi yerine 02.01.2004 – 08.09.2006 tarihi esas alınarak yapılıp kayıt dışı tüketim olmadığının bildirilmesi karşısında; ek rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkında karar verilmesi gerekirken eksik işlem sonucu yazılı şekilde karar verildiği,

Ancak;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/2. maddesi ile 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 163/3. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıkların yararına olması ve aynı yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 15.04.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 223/9. maddesi gereğince beraat kararının sanığın lehine olduğu anlaşılmakla,