Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/15945 K.2018/5361

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait ikametin bahçesi içerisinden motosikletin çalınması eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde TCK'nın 142/1-e maddesine göre karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocukların hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarından ibaret mahkumiyetlerinin haklarında seçenek yaptırım uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların beraatleri yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

4-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuklara savunmasını yapmak üzere baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklardan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,