Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16821 K.2018/5842

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil eden ilamın sabıka kaydında görünen hangi kayda ilişkin olduğunun ve tekerrüre esas ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerinin hükümde denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerekirken gösterilmemesi infazda telafisi olanaklı olduğundan, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu infaz aşamasında re'sen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de;

hırsızlık suçunun herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlendiğinin anlaşılması karşısında eylemin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve sanığa yüklenen suçun uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, bu itibarla sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;