Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/17901 K.2018/8706

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun cami içerisinde ve duvara monte edilmiş vaziyette olan bağış kutusunun zorlanarak açıldığı ve içersindeki paranın bu şekilde çalındığı, sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uygulanarak hüküm kurulması,

2-Sanığın suçu işlediğini ikrar etmekle birlikte, aldığı paranın miktarını hatırlamaması ve müştekinin zararın miktarı konusunda herhangi bir beyanda bulunmaması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin belli olmaması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,